„Niewolnictwo” chłopów we wsi pańszczyźnianej

Chłopi nigdy nie mieli łatwo w życiu. I wiązało się to nie tylko z ich sytuacją prawną, ale również własnościową. Przez wiele wieków nie mogli oni posiadać swojej ziemi. Natomiast nieliczne prawa, które pozwalały im na zakup swojej ziemi, wskazywały na tak liczne ograniczenia i przeszkody, że w dalszym ciągu nie było to opłacalne, a wręcz powodowało dodatkowe utrudnienia.
Sytuacja wyglądała podobnie właśnie w kwestii własności. To szlachta panowała nad danym majątkiem, a chłopi jedynie u niej pracowali. Korzyść była oczywiście obopólna, choć w żadnym stopniu wyrównana. Szlachcic jako właściciel mógł bowiem w każdej chwili odebrać ziemie gospodarzowi, jeżeli nie wywiązywał się on ze swoich obowiązków, nie oddawał na rzecz dworu części swojego urobku, bądź nie odrabiał obowiązkowych dni pańszczyzny. Jeszcze gorzej mieli ci, którzy z powodu nagłego zdarzenia nie mogli zająć się całkowicie „swoim” gospodarstwem. Tak było w przypadku wdów, które musiały szybko ponownie wychodzić za mąż, bo często obarczone kilkorgiem dzieci i ogromną gospodarką nie były w stanie samodzielnie zadbać o rolę i zwierzęta. Gdyby temu nie podołały, mogłyby zostać wyrzucone z chałupy, ponieważ stanowiły o ich nieopłacalności.Więcej info TUTAJ
Ludzie tamtych czasów nie mieli łatwo. Całe życie spędzali na czyimś majątki licząc jedynie na to, że starczy im sił, by sobie z takim życiem poradzić.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>